Айбат » Марат Токоев: “Кыймылдабай, ушул карды жамынып, Окшоштурам өзүмдү бир даракка…”

Сиз кийинки беттесиз: Башкы бет » Коом » Марат Токоев: “Кыймылдабай, ушул карды жамынып, Окшоштурам өзүмдү бир даракка…”

Марат ТокоевАНТКЕНИ

Ырларымдан издебе Гармонияны.

Табыш кыйын, оор аны.

Анткени жан-дүйнөмдүн тоомунда

Бийлик кылат душманы “Дис-”

Ооруган тиш

Бийлик кылгандай ойлоруңа:

“Зырп” этсе, шамал кулу жалбырактай

Чачылат ойлоруң ар-тарапка.

 

Бирок да таарынбайм да, өкүнбөйм

Тагдырыма чыгарылган бул өкүмгө.

Анткени жапайы да, азоо да

Ыйлатып, термелткен теректи

Куюн да керектир,

Жел гана эмес үйрөтүлгөн жашоодо:

Кээде керек сезимдерди көнүмүшкө

Багындырбас акын — АНТИ мүнүшкөр.

30.12.1995

 

 

КӨЛЧҮКТӨР

Асмандын үзүктөрү

Карарып жерде жатат.

Күзгү болуп күздүн өртүн

Чагылтуудан катуу тажап.

 

Эмнеге ал умтулду

Жаан болуп төгүлүүгө?

Тапканы – адам буту

Санаа салган көңүлүнө.

 

Кайра эңсейт көк асманды,

Жашоосун жыргал, эркин.

Ызасынан бычыратты

Чагылышын ак теректин.

11.11.1994-01.2009

 

 

Күн алдында көз карыткан аппак жер

Жаңы жылга белек сымал Кудайдан.

Ак белектин күзөтчүсү тентек жел

Ойногондой мени менен жашынмак

“Мен мындамын, эй!”, — дегенсип бутактан

Күбүп кетти бубак карды башыма.

 

Кыймылдабай, ушул карды жамынып,

Окшоштурам өзүмдү бир даракка

Табийгатка сезгим келип жакындык.

Бекер үмүт. Чоочун бойдон калдым мен –

Ортодогу көрүнбөгөн жарака

Азиз жанга аттап өткүс чоң экен.

26-27.12.1994

 

 

Итти көрдүм

Өлүп жаткан көчөдө.

Жансыз көздөрү

Өткөндөрдүн

Этектеринен тарткылап

Сурагансыйт аянычтуу:

“Токточу, айтчы,

Бул өлүмбү?”

Жабык бирок

Жан-дүйнөгө эшиктер.

Кайдыгер,

Жийиркенген көз караштар

Өтөт аны чаап бет талаштыра.

Асман

Бүт оордугу менен

Кулагансыды жүрөккө.

А болгону итти көрдүм

Өлүп жаткан көчөдө.

 

 

Кандай досум? Шыйпаңдатып куйругуң

Менден, байкуш, бир нерсени сурайсың.

А көзүңдө ишенбестик, кайгы-муң.

Келчи жакын, теппейм сени, урбаймын.

 

Келчи жакын, айга чогуу улуйлу.

Сен караба, менин адам кейпиме.

Чыгаралбай эч ким укпас бугумду

Сендей гана жалдыраган итмин мен.

 

Келчи жакын, айга чогуу улуйлу.

Орусча айтсам: “Будет вместе веселей”.

Жалдырайсың шыйпаңдатып куйругуң,

Сен да мага ишенбейсиң кенедей.

05.1997

 

 

“Эрте жазда өлүм арбайт өзгөчө”.

Бүтпөй калган бир ырымдын баш сабы.

Негедир ал бүгүн келип эсиме

Кетпей койду. Улам-улам шыбырайм,

Жансоогалап келтиргенсип келмени:

 

“Эрте жазда өлүм арбайт өзгөчө”.

Таң маалдагы түшүмдөнбү? Мага окшош

Закым элес караңгыдан унчукпай

Басып келип, карап алып көзүмө

Дагы унчукпай бурулду да жок болду.

Жүрөк сезди ким экенин бул караан.

 

Жер жарылып урабады үмүттөр,

Мас кылган да кубаныч жок. Бир гана

Муздак колдуу ага бирөө тийгендей

Түштү жүрөк көз ирмемге чыйрыга.

Көзүм ачсам күндүн нуру шыкаалап

Кечиккен жай “Жүр”, деп жаңсайт көчөгө.

 

 

Жүрөгүм – паровоз.

Жылдардын канчасын

Вагондордой чиркештирип

Сүйрөй алат болду экен

Станцияга чейин акыркы

“Өлүм” деген?

Кандай болот күүсү

Дөңгөлөктөрүнүн?

Шаңдуубу?

Же кайгылуубу – күңгүрөгөн?

Билбейм.

Жөн гана жашап келем

Аткарып болушунча

Жараткандын буйругун

“Жаша, — деген, -

Ырлар менен

Узартып өмүрүңдү”.

 

 

ОН БЕШ ТЫЙЫН

Чыйрыктырган таң алды.

Ишке шашып баратам.

Жол четтеги боз чаңдан

Он беш тыйын таап алдым.

 

Кайра келбес күндөрдүн

Бир сыныгы, калдыгы.

Тоголотту кайгыны

Түпкүрүнө жүрөктүн.

 

Бала кезде сүйүнчүм

Он беш тыйын таап алсам.

Анда ага бүт аалам

Келчүдөй, эх, көрүнчү.

 

Акыркысы жылдыздын

Жаңы таңга багынды.

Колго катып тыйынды

Ишке кайра шашылдым.

27.03.97

 

 

Берчи мага кең талаа,

Берчи мага күлүгүң,

Шамал калсын аркамда,

Жетпегенге күйүнсүн,

Ат жалынан мыкчысын,

Муздак ичке манжалар…

 

Тээ алыста калышсын

Закымдашып куюндар.

Шүүдүрүмдүү ак таңда,

Атып чыгам короодон, -

Калсын биздин армандар

Аткарылбай сөз бойдон.

 

Качкым келет безилдеп

Сенден алыс белеске,

Калса деймин эсимде

Жаркын гана элестер.

Ушунчалык кыйынбы?

Мен үчүн да, мен үчүн!?,

Жаным, бактым, ыйыгым,

Берчи мага күлүгүң.

 

 

Мына дагы бир күн кетти чиркелип.

Ар бир күнүм жашоо болду чиркейлик -

Төрөлүп мен кечте кайра өлөмүн.

Айбат гезити №79



Башка окшош макалалар:

Комментарий калтыруу

Башкы бет | Саясат | Коом | Маек | Экономика | Кызыктар дүйнөсү | Шоубиз | Газета архиви | Байланыш
© 2014 Айбат.kg сайтында жайгашкан материалдар окуп-таанышуу үчүн гана арналган жана жалпыга таратуу «Айбат.kg» сайтынын жазуу түрүндөгу уруксаты менен гана мүмкүн.
Материалдарды көчүрүп алууда «Айбат.kg» сайтына шилтеме сөзсүз жазылуусу керек.
Сайт жаңылыктарына жазылууСайттагы комментарийлерге жазылуу
Designed & powered by bekturb VIB
Рейтинг@Mail.ru